Martin Buber & Antony de Mello : Hou op met zoeken…het is Pasen

  Men vindt God niet wanneer men in de wereld blijft, men vindt God evenmin wanneer men de wereld verlaat. Wie met zijn totale wezen uitgaat tot zijn Gij en al het zijn ter wereld in dit Gij inbrengt, vindt Hem die men niet zoeken kan. Gans anders én totaal present. Een zoeken van God bestaat in feite niet, omdat er niets bestaat waarin men Hem niet zou kunnen vinden. Hoe dwaas en hulpeloos ware de mens die van zijn levensweg zou afwijken om God te zoeken: al wint hij alle wijsheid der eenzaamheid en alle kracht der concentratie, God zou hij niet vinden. Veeleer is er gelijkenis met iemand die zijn weg gaat en alleen maar wenst dat dit de weg moge zijn. ( Martin Buber )   Hou op met zoeken, hou op met reizen. Je hoeft nergens naartoe te gaan! Weest stil en zie wat vlak voor je ogen is. Hoe sneller je reist en hoe meer inspanning je besteedt aan het reizen, des te waarschijnlijker is het dat je het spoor bijster raakt. Mensen vragen waar zij God kunnen vinden. Het antwoord is hier. Wanneer zij Hem zullen vinden. Het antwoord is nu. Hoe zij Hem zullen vinden. Het antwoord is: wees stil en kijk. ( Antony de Mello )   Pasen….Zomaar een drietal minuutjes inzichten door de bisschop uit Brugge. Klik hier…   Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 1 April 2018 Pasen).   Bezinning op de overweging. Een Zalig Hoogdag van Pasen ( Zondag 1 april) Pasen, het belangrijkste feest van de christenen. Wij vieren op Pasen dat Jezus voor immer leeft. Hij is verrezen. Hij toonde ons dat de dood niet sterker is dan het leven en dat liefde sterker is dan haat. Hij leerde ons dat God van ons houdt zoals God ook van Hem hield. Dit geeft ons hoop en de moed om verder te doen. Daarom is dit een hoop- en hoogfeest.   Hij is nog steeds bij ons ongrijpbaar als het licht op zondagmorgen. Zijn hand op onze schouder: gewond, onvoelbaar licht, en teder als van een geliefde.  Hij gaat ons voor naar Galilea. Onzichtbaar is zijn spoor. Hij is voor ons...

Learn More

Bij de aanvang van de Stille Goede Week

Wat als wat we nodig hebben in plaats van meer actie, meer verstilling is? Wat als in plaats van meer woorden, we meer stilte nodig hebben? Wat als al onze woorden – of ze nu uitgesproken worden, in een artikel verschijnen, of in een blog of via een groepsmail verspreid worden – meer betekenis krijgen wanneer ze begrepen worden door meer aandacht te geven een het Woord onder alle woorden, het Woord dat aanleiding geeft tot de taal zelf? Zou het kunnen dat meer aandacht voor stilte meer aandacht voor elkaar zou kunnen meebrengen, net zoals meer aandacht aan wat we eten ook meer aandacht betekent voor onze gezondheid? Kun je alleen zijn met alleen maar je gedachten? Kun je leven vrij van beeldschermen en draadloos internet? Kun je naar stilte luisteren? Welke herinneringen komen in je op wanneer je jezelf tijd geeft om te reflecteren? Tim Muldoon   * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 25 maart 2018 ).   Bezinning op de overweging. Welkom, beste metgezel, op deze bijzondere zondag, Palmzondag…zondag 25 maart Deze dag herinnert ons aan wat ongeveer 2000 jaar geleden gebeurde: een feestelijke dag, een dag van gejuich en triomf. Maar omdat we weten wat er erna gebeurde, klinkt dat gejuich ons wat wrang in de oren. Het hele gebeuren leidde Jezus immers uiteindelijk naar zijn kruis. Het kruis dat voor christenen over heel de wereld een symbool is geworden van zijn leven geven uit totale liefde voor de mensen.   Zondagsdrukte op de wegen, mensen in bonte pakken om te sporten, om te niksen… Zalig, zo’n zondagmorgen bij de aanvang van de lente.  En toch gaan mensen op zo’n zondag met een palmtakje in de hand. Met dat stukje groen dragen zij gedachten mee, gedachten uit een ver verleden om nu nog van te leven: dat een lieve Zoon van God is terechtgekomen in mensenhanden, een speelbal werd tussen ‘Hosanna’ en ‘Kruisig Hem’.  Die mensen op een zondagmorgen met een palmtak in de hand, zijn dat niet vergeten. Zij weten zich een minuscule schakel op de lange weg van de mensheid, om doorheen alle pijn en alle tragedie, almaar door te groeien naar die paaszondagmorgen, naar dat lege graf...

Learn More

Oordelen is denken te weten

De wereld gebeurt. En jij kan over alles meepraten. Elk medium heeft een forum. Je mag zeggen wat je denkt. Doe maar. Zeg maar. Maar bij elke gebeurtenis horen mensen. Mensen met een verhaal, mensen met een hart. En wat jij zegt, raakt dat hart, raakt die mens. Wees zacht als je iets leest. Wees grondig als je erover nadenkt. Wees voorzichtig als je iets wil zeggen. Zwijg als je niet alles weet. De binnen en de buitenkant. Want oordelen is nog niet weten.  Bron: Bond Zonder Naam ( Maandspreuk maart 2018 )     * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 4 maart 2018 ). Volgend weekend van 10 en 11 maart 2018 publiceren wij geen overweging uit de hand van Broeder Mark uit de abdij van Orval   Bezinning op de overweging. Bij deze derde halte op weg naar Pasen, horen wij in de eerste lezing (Ex, 20, 1-17) de ‘Tien Woorden’ van God als bakens op onze levensweg. ‘Tien Woorden’ om van te leven, maar soms wij hebben er verpletterende verboden van gemaakt. Het zijn Woorden die bevrijden, wegwijzers naar een rechtvaardiger samenleving.   God, als het in deze wereld zou draaien om wat Gij belangrijk vindt, dan zag de aarde er anders uit.  Dan was er geen oorlog en geen ruzie meer. Dan zouden de mensen veel meer met elkaar delen. Dan zouden mensen met geld en macht een stapje achteruit zetten en zou iedereen beter tot zijn recht kunnen komen.  God, geef dat we beseffen dat het niet om geld gaat, maar om liefde. Dat het gaat om aandacht voor U en voor elkaar. Help ons om ons leven te bouwen op wat echt belangrijk is. ( naar Greet Brokerhof-van der Waa)   Beste bezoeker….METGEZEL graag bevelen wij jullie aan onze sympathie voor volgende persoonlijke initiatieven die zeer nauw aanleunen bij de doelstelling van de Metgezel in Zingeving in de komende periode…. 1) Vastentijd De vastentijd is sedert Aswoensdag begonnen. Maak even de tijd om plaats te maken voor God in je agenda in deze vastenperiode. Wij bevelen graag volgende tip aan: Vastenretraite jezuïeten Ook de digitale retraite van de jezuïeten is in een sterke tijd als de...

Learn More

Zuivere ochtend-uren

Ik houd van de eerste uren van de dag. Als alles nog open ligt. Als alles zuiver is, helder. Als ík nog zuiver ben. Mijn hoofd nog niet gevuld met wat ik in de krant las, met de punten van mijn to do-lijst, de berichten in mijn mailbox. Het is een gouden tijd. En om dat gevoel te versterken, mediteer ik ’s morgens. Mijn dagelijkse vakantie, noemde ik het laatst. Die twintig minuten op mijn bankje – dan ben ik helemaal vrij. Ik hoef helemaal niets. Ik kan ook niets, want ik heb met mezelf afgesproken dat ik twintig minuten zou zitten. Ononderbroken. In het begin moest ik mezelf dwingen om niet even iets op te schrijven of alvast iets klaar te leggen om het maar niet te vergeten, maar dat ging gauw voorbij. Want ik merkte hoe groot de kracht is van die dagelijkse vrijheid – ook al is die beperkt in tijd. De stille tijd in de ochtend werpt zijn vruchten af gedurende de hele dag. Merk ik ergens in de middag dat gedachten met mij aan de haal gaan, dan ga ik innerlijk even op mijn bankje zitten. Keer ik terug tot mijzelf in plaats van me mee te laten voeren door die gedachtestroom. Verzamel ik me, in plaats van verstrooid te raken. De morgenstilte is de toonsoort die de muziek van mijn dag bepaalt. De psalmist wist ervan. ‘Vervul ons in de morgen met uw liefde’, schrijft hij. ‘Opdat uw liefde ook vandaag in mij is als een bron van waaruit ik leef en spreek en handel’, vul ik aan. Die liefde wordt je geschonken, maar het is lastig ontvangen als je er geen ruimte voor hebt; als jouw innerlijk volgepropt is met jezelf en je to do-lijstjes. Ook de twintigste-eeuwse mystica Evelyn Underhill benadrukt het belang van het reserveren van enige tijd voor God op een dag. Het leven van veel mensen is druk, schrijft ze. Maar ook in zo’n vol bestaan is er ergens op de dag wel een pauze te vinden, al is die maar kort. Geef die pauze aan de stilte, aan God. En houd dat vol, ook al lijkt het in het begin alsof het vruchteloos is. Al zijn het maar een paar minuten, gebruik...

Learn More

Een oefening in – het – zien

Bij elke verhuizing was het weer spannend: zou het lukken om in de nieuwe woonplaats een leven op te bouwen? Mensen te leren kennen, me thuis te gaan voelen? Een grote constante in het vinden van een plek in een kring van vrienden en bekenden, was de kerk. Een plaats om thuis te komen in een vreemde omgeving. Er zijn slechtere redenen denkbaar om naar de kerk te gaan. Maar deze insteek legt de nadruk op het ‘elkaar kennen’. En die woorden zet ik expres tussen aanhalingstekens, want hoe goed leer je elkaar eigenlijk kennen in een gemeente? Velen herken ik op straat, redelijk wat ken ik bij name, maar slechts een enkeling ken ik beter dan oppervlakkig. Is dat ‘elkaar kennen’? Hoe langer ik de geestelijke weg ga, hoe minder ik het van belang vind dat ik de gemeenteleden om me heen ken – kennen als: weten hoe ze heten en hoe hun dagelijks leven eruit ziet. Ik zie kerkgang als een oefening in júist het zien van wie iemand is zonder hem of haar te kennen in díe zin. Een oefening in het zien van een willekeurige ander als broeder of zuster, los van of ik diegene ken en mag of niet. Een grote oefening in het dóór die buitenkant van iemand heen kijken en het wezen te zien: dat hij of zij ook kind van God is. Dat hij of zij ook drager is van een goddelijke vonk, de Christusnatuur, het ware zelf, hoe je het ook noemen wilt. Dat er iets is dat ons verbindt, hoewel we zo verschillend zijn in de manier waarop datgene vorm krijgt in ons. ‘Blijf in mijn liefde’, zegt Jezus tegen zijn leerlingen. Wie zichzelf ziet als verblijvend in de liefde van God, die leert zien dat anderen ‘daar’ ook verblijven, daaruit bestaan en daaruit leven. En dan leer je om elkaar los te zien van je naam, je dagelijks leven en werk – daar doorheen te kijken en door te dringen tot de kern. En de grootste oefening is nog wel zo óók te kijken naar de mensen die de rest van de week op mijn pad komen. Niet alleen die vriendin, maar ook de buurman en de vrouw voor me in de rij...

Learn More

Elke dag opnieuw beginnen

Lisette Thooft heeft een nieuw boek geschreven onder de titel: In negen stappen naar innerlijke bloei. Met meditaties en oefeningen voor spirituele groei. Sprookjes en mythen vertellen in tal van variaties het verhaal van de held die neerdaalt naar de onderwereld, waar hem (of haar) een moeilijke, zo niet onmogelijke opdracht wacht. Deze mythen, zegt Lisette Thooft, beschrijven in feite onze menselijke conditie. In de slaap zijn wij  even bevrijd van de aardse zwaarte, maar iedere ochtend begint de onmogelijke opdracht weer opnieuw. In haar nieuwste boek die rond half maart verschijnt geeft Lisette negen tips om elke nieuwe dag weer dapper tegemoet te treden. Lisette Thooft aan het woord: Met instemming las ik de column van Marinus van den Berg over ‘leuk’ – waarom moet alles leuk zijn? Laatst reed ik door Nijmegen, een straat met links kleine arbeiderswoninkjes uit de jaren dertig en rechts een groot streng klooster en ik dacht: hier weten ze nog dat het leven moeilijk is. In Amsterdam bijvoorbeeld lijkt die essentiële waarheid vergeten. Amsterdam is één groot bruisend feest en als je niet kunt meefeesten, ben je een loser. Het is de welvaart die ons doet vergeten dat het leven moeilijk is. Als al je materiële behoeften vervuld zijn, als het geld tegen de plinten klotst en het leven makkelijk lijkt, ga je vertwijfeld op zoek naar leuk, leuker, leukst. Want waarom ben je hier anders?   Lees verder…>>   * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 11 februari 2018 ).   Bezinning op de overweging. Sommige mensen worden door hun omgeving gemeden. En dat komt vaker voor dan we denken. Over zo´n mens gaan onze schriftlezingen van vandaag. Maar tegelijk horen we hoe, door Jezus’ toedoen, zo iemand uit zijn isolement wordt bevrijd en weer erbij mag horen. In dit samenzijn laten wij ons vandaag hoopvol aanspreken door Jezus’ bevrijdend optreden.   Ziek… al zolang of pas geworden, kortstondig of uitzichtloos.  Zie hen, bezoek hen, help hen, hoor hen aan. En bid met hen en voor hen. Gehandicapt… naar ziel of lichaam, zwaar of licht, van kindsbeen af of ooit geworden.  Ga met hen mee, waardeer hen, acht hen hoog. En bid met hen en voor hen. ...

Learn More