Bomen spreken velen tot de verbeelding .Bomen weten wat leven is. Daarvoor staan ze dan ook diepgeworteld in de aarde. Dat kunnen wij van onszelf niet zeggen. Wij staan op de aarde, bomen erin. Bomen leven heel grondig. Ze zijn trouw aan hun oorsprong . Hoe hoog ze zich ook verheffen, ze blijven voeling houden met het grote geheim.
Bomen zijn ook sociaal. Ten opzichte van elkaar( samen vormen ze een bos) en ten opzichte van allerlei ander leven.
Herbergzaam bieden zij onderdak. Vogels nestelen zich in hun armen. En bomen zijn ontvankelijk voor het hogere. En met hun takken strekken zij zich uit naar wat alles te boven gaat, en dat vinden ze ook. Bomen omarmen de hemel. Hans Bouma ( 23 januari)
Bron: Woorden voor jou 366 Inzichten Uitg: Forte uitgevers/Baarn 2013
Ter overweging.
Moge de weg je zeggen:
volg me maar.
Moge de ster je zeggen:
richt je vaart op mij.
Moge de grond je zeggen:
bezaai me.
Moge het water je zeggen:
drink me.
Moge het vuur je zeggen;
warm je.
Moge de boom je zeggen:
schuil in mijn schaduw.
Moge de vrucht je zeggen,
pluk me, eet me.
En als je de weg kwijtraakt,
geen vaste grond meer vindt
en dreigt te verdrinken,
als het vuur gedoofd is
en je kou lijdt
in een nacht zonder sterren,
als de bomen kaal zijn
en je honger en dorst hebt,
dan moge de Stem je zeggen:
wees niet bang, Ik zal er zijn. (F. Cromphout)