Elke dag opnieuw beginnen

Lisette Thooft heeft een nieuw boek geschreven onder de titel: In negen stappen naar innerlijke bloei. Met meditaties en oefeningen voor spirituele groei. Sprookjes en mythen vertellen in tal van variaties het verhaal van de held die neerdaalt naar de onderwereld, waar hem (of haar) een moeilijke, zo niet onmogelijke opdracht wacht. Deze mythen, zegt Lisette Thooft, beschrijven in feite onze menselijke conditie. In de slaap zijn wij  even bevrijd van de aardse zwaarte, maar iedere ochtend begint de onmogelijke opdracht weer opnieuw. In haar nieuwste boek die rond half maart verschijnt geeft Lisette negen tips om elke nieuwe dag weer dapper tegemoet te treden. Lisette Thooft aan het woord: Met instemming las ik de column van Marinus van den Berg over ‘leuk’ – waarom moet alles leuk zijn? Laatst reed ik door Nijmegen, een straat met links kleine arbeiderswoninkjes uit de jaren dertig en rechts een groot streng klooster en ik dacht: hier weten ze nog dat het leven moeilijk is. In Amsterdam bijvoorbeeld lijkt die essentiële waarheid vergeten. Amsterdam is één groot bruisend feest en als je niet kunt meefeesten, ben je een loser. Het is de welvaart die ons doet vergeten dat het leven moeilijk is. Als al je materiële behoeften vervuld zijn, als het geld tegen de plinten klotst en het leven makkelijk lijkt, ga je vertwijfeld op zoek naar leuk, leuker, leukst. Want waarom ben je hier anders?   Lees verder…>>   * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 11 februari 2018 ).   Bezinning op de overweging. Sommige mensen worden door hun omgeving gemeden. En dat komt vaker voor dan we denken. Over zo´n mens gaan onze schriftlezingen van vandaag. Maar tegelijk horen we hoe, door Jezus’ toedoen, zo iemand uit zijn isolement wordt bevrijd en weer erbij mag horen. In dit samenzijn laten wij ons vandaag hoopvol aanspreken door Jezus’ bevrijdend optreden.   Ziek… al zolang of pas geworden, kortstondig of uitzichtloos.  Zie hen, bezoek hen, help hen, hoor hen aan. En bid met hen en voor hen. Gehandicapt… naar ziel of lichaam, zwaar of licht, van kindsbeen af of ooit geworden.  Ga met hen mee, waardeer hen, acht hen hoog. En bid met hen en voor hen. ...

Learn More

“Ik ben weggegroeid van het overzichtelijke ja of nee”, zegt Marinus van den Berg

  Van wilsverklaring naar waardengesprek – Zorgvuldig omgaan met levenseinde “Ik ben weggegroeid van het overzichtelijke ja of nee”, zegt Marinus van den Berg in onderstaande beschouwing over euthanasie en zelfgekozen dood. In plaats van eisen en verklaren, van felle woorden en stellige meningen pleit hij voor “luisteren naar de vragen achter de vragen. Niet vooraf weten maar samen ontdekken.”  Met DANK aan de website De Bezieling. Ik ben een boerenzoon, geboren in 1947, de oudste van veertien. Mijn ouders hadden koeien, kalveren, varkens, rogge, haver en fruitbomen. De koeien hebben het gewonnen. Mijn ouders waren katholiek zoals mijn hele familie en de school en de kerk. Er waren enkele protestanten in mijn omgeving, waaronder de buren, de huisarts en de veearts. De verhoudingen waren open en hartelijk. Ik kom uit een overzichtelijke wereld waarin voor mij christenen protestanten waren. Wie nu een wandeling maakt van Heino naar Wijhe, die ziet een boerderij waar varkens vrij kunnen modderen, dat heet biologisch, je ziet woonboerderijen, enkele megastallen, een paar zorgboerderijen, kale maisvelden. En veel hoge heggen en bordjes waarop staat verboden toegang, privéweg en hier waak ik. Er zijn dus heel wat erven waar je niet zo maar mag komen. De wereld is veranderd van coöperaties, naoberschap naar red allereerst jezelf en denkt u aan zelfdoding dan kunt u bellen. U kunt hulp krijgen als u uw hulpvraag kent en uw nummers onthoudt. Wie gaat er nog naar iemand toe en kan stil zijn? Lees verder…>>>   * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 10 december 2017 ). BELANGRIJK: Wegens persoonlijke omstandigheden is er vanaf zondag 12 november 2017 niet elke week een overweging uit de abdij van Orval. De overweging wordt aangeboden echter wel om de 14 dagen – tot nader bericht –  DANK voor het begrip hiervoor.   Bezinning op de overweging. Bij het aansteken van de 2de adventskaars God van licht. Wees voor ons het Licht, een Lamp voor onze voeten om te zien wat van waarde is op onze levensweg om te mogen worden wie ik ben. Daartoe steken wij op zondag 10 december de tweede kaars aan van onze adventskrans.   Leven op het ritme van de nacht, zich...

Learn More

Ontdek de monnik in jezelf – Over onze ware identiteit

  Religieuze tradities zijn als wegen of rivieren die naar eenzelfde centrum leiden, een eindeloos diepe afgrond. Hoe dichter bij de afgrond, hoe dichter die wegen bij elkaar komen. Daar, in die onuitspreekbare diepte, ligt onze ware identiteit. Wij zijn allemaal verschillend, maar in de grond  – ‘O grundlos tiefer Abgrund’ (Eckhart) – zijn we woordeloos één.   Met DANK aan Marc Van Tente (oblaat /seculiere monnik) en woont in de gemeenschap ‘De regenboog’ in Anderlecht, België Inleiding: In het eerste scheppingsverhaal schept God de dieren in het water, op de aarde en in de lucht ‘elk volgens zijn eigen aard’, soort na soort. Tenslotte schept hij adâm: ‘Nu gaan wij de mens maken, als beeld van Ons, op Ons gelijkend’ Genesis 1,26). De dieren hebben hun eigen aard, hun eigen soort. Zij verschillen van elkaar. Maar de mensen wortelen in die eerste adâm, dé mens. Pas in een tweede fase worden zij man en vrouw: ‘als het beeld van God schiep Hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep hij hen’ (Genesis 1,27). Man en vrouw verschillen van elkaar, zij hebben een verschillende identiteit. Toch incarneren in meer fundamentele zin in eenzelfde identiteit: beiden zijn adâm, mens. Hun opdracht bestaat erin om doorheen het leven steeds meer op God te gelijken, zodat ze meer en meer ‘beeld van God’ worden. Wat voor man en vrouw geldt, geldt voor alle mensen. Allen verschillend van elkaar, maar allen zijn geroepen tot eenzelfde proces van menswording. Het vervolgverhaal omtrent Kaïn en Abel (Genesis 4,1-15) toont aan hoe mensen ten allen tijde met deze opdracht geworsteld hebben.  Lees verder…>>>   * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 26 november 2017 ). BELANGRIJK: Wegens persoonlijke omstandigheden is er vanaf zondag 12 november 2017 niet elke week een overweging uit de abdij van Orval. De overweging wordt aangeboden echter wel om de 14 dagen – tot nader bericht – . DANK voor het begrip hiervoor.   Bezinning op de overweging.  Zondag 26 november het feest van Christus-Koning. Op deze zondag zetten we een orgelpunt achter het voorbije liturgisch A-jaar.   Wat zou jij doen als je koning zou worden? Hoe zou jij de toekomst van de wereld willen vorm geven? Willen we koning zijn om veel macht...

Learn More

In het hart van de rouw

  Bij de aanvang van de novembermand en enkele dagen na Allerzielen… Enkele dagen na onze geslaagde 3-daagse bezinningsdagen in de abdij van Postel onder het thema: ‘Samen op weg van wonde naar verwondering’ ( Lees enkele reactie Klik hier ) enkele gedachten neergeschreven door Jakob van Wielink   Rouwen is een onmogelijke opgave. Rouwen is tegelijkertijd het ultieme protest tegen het nog hier zijn, zonder de beminde ander. Misschien minder het protest tegen het alleen zijn, als wel tegen het zonder de ander achtergebleven zijn. Het verlangen soms ook om bij die ander te zijn, over de grens van de scheiding en het eigen leven heen, om op die manier de geliefde gezamenlijkheid te herstellen. En tegelijkertijd, heel tegenstijdig, het volle besef dat met het zelf verdwijnen ook de herinneringen aan de ander zullen verdwijnen, waardoor de ander nogmaals en nog definitiever zal sterven. Die dubbelheid verscheurt en verteert. Rouwen is een onmogelijke opgave. Lees verder…>>>   * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 12 november 2017 ).   BELANGRIJK: Wegens persoonlijke omstandigheden zal vanaf heden zondag 12 november 2017 niet elke week een overweging worden aangeboden echter wel om de 14 dagen – tot nader bericht – . DANK voor het begrip hiervoor.   Bezinning op de overweging. Op zondag 12 november krijgen we de parabel over de wijze en de dwaze bruidsmeisjes te horen. Een oproep tot wijze waakzaamheid, een oproep om te willen zien waar het op aankomt, om verder te zien dan wat wij zien. Leven niet zonder hoop, niet zonder toekomst, je wakker, wijs en waakzaam blijven inzetten ‘totdat Hij komt’. Dat is onze levensopgave als christenen. Laten wij ons nederig naar God toe keren.   Eens kregen wij een beetje olie mee – God weet hoeveel en van wie, en van welke kwaliteit – een beetje olie en het lampje brandde. Het speelde voor onze ogen, elke dag, en danste als vanzelf op het ritme van ons hart en van het jaargetij.  Maar de eerste olie raakte op en ’t vlammetje verflauwde, werd als niets. Het smeulde slechts, onmerkbaar stil. Toen zijn we zelf op zoek gegaan naar olie om te branden. Want zonder vlam en...

Learn More

Stilte…een absolute noodzaak in onze huidige samenleving

De langste nacht van de stilte…  De overgang van zaterdagnacht 28 oktober naar zondagochtend 29 oktober 2017 .   Stille diepte Uit “Spiegels van de ziel”. Ofschoon we voortdurend worden overspoeld door een golf van woorden, is onze diepte voor immer stil. ( Khalil Gibran )   Rijpen, opvoeden, stilte en vervuld leven horen bij elkaar. Karlfried Graf Dürckheim, de grote voorvechter van de terugwinning van de spirituele potenties van de mens, schrijft: “Ook in onze tijd is de oer-ervaring van de mens nog niet volledig verloren gegaan, dat hij altijd, wanneer hij werkelijk gelukkig is, stil wordt, en dat omgekeerd daar, waar hij in staat is werkelijk stil te worden, het ware geluk pas aan hem verschijnt.”(In: “O komm Gewalt der Stille”, pag.33 ff.)  Lees verder…>>>   * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 29 oktober 2017 ). Wegens onze persoonlijke 3-daagse bezinning in de abdij van Postel is er volgende week geen Wekelijke inspiratie en Preek uit de abdij van Orval. Wij zijn er terug in het weekend van 11 en 12 november.   Bezinning op de overweging. Bemin God en je naaste: is dat één gebod of zijn er dat twee? Botsen die twee geboden niet met elkaar? Moeten we leven met de volle verantwoordelijkheid voor onze medemens en doen alsof God niet bestaat, of moeten wij alle menselijke belangen maar relativeren en ons helemaal richten op God? Jezus zegt ons vandaag dat beiden samengaan.   Wie van u weet nog dat ‘liefde’ te maken heeft met ‘gave’ en ‘overgave’, met de diepe vreugde van het ‘gegeven-zijn’ voor de ander, met ‘een hart hebben’ voor de ander, met tederheid en zachtmoedigheid, met vriendelijkheid en vergevingsgezindheid, met afstand nemen van macht en bezit, met afstand doen van geweld, met vrede?   Wie van u weet nog dat ‘liefde’ te maken heeft met verantwoordelijkheid?   En wie van u weet nog dat God de uitvinder is van de liefde?   Want God is liefde. Deus Caritas Est ( naar Phil Bosmans)       Beste bezoeker….METGEZEL graag bevelen wij jullie aan onze sympathie voor volgende persoonlijke initiatieven die zeer nauw aanleunen bij de doelstelling van de Metgezel in Zingeving in de komende...

Learn More

Liefde is NU eenmaal zo

Voor mij is het uitgesloten om met betrekking tot het gebed te spreken over “winnaars” en “strijders”. Christus vroeg ons bereid te zijn om de laatste plaats in te nemen; voor mij is het niet zozeer een kwestie van bereidheid daartoe als wel te erkennen dat ik gewoonlijk schitter door afwezigheid. Ik ben geen gebedskrijger of wat voor krijger ook. Ik ben van het doorsnee type met mijn gebreken, die bang is om niet geliefd te zijn, bang om alleen te sterven en ik ben omringd door mensen die nooit doen wat ik wil. En die ook echt graag aardig wil zijn en wil bijdragen – en zelfs wil dienen. Bidden is als schrijven. We doen het of we doen het niet. Erover praten, er boeken over lezen, er met andere mensen over praten die het wel doen, is niet hetzelfde als schrijven – is niet hetzelfde als bidden. Het is duidelijk dat we niet met andere dingen bezig kunnen zijn terwijl we bidden. Het spreekt voor zich dat we de tv uitzetten, de laptop links laten liggen en de telefoon uitschakelen. Ik vind het prettig om een kaars en een wierookstokje aan te steken – een klein ritueel om aan te geven dat ik op het punt sta om gewijde tijd en ruimte in te gaan. Ik woon in een klein appartement waarin mijn gewijde ruimte mijn favoriete stoel is. Jij zult je eigen gewijde ruimte vinden. De beste manier die ik ken, is gewoon te gaan zitten en te praten met God. Jezelf open te stellen of te doen wat prettig voelt, of dringend, of natuurlijk in de zin dat je je er niet van kan weerhouden ook al zou je dat willen. Liefde is nu eenmaal zo. Heather King     * Graag verwijzen wij ook op onze website naar de wekelijkse Nederlandstalige overweging uit de trappistenabdij van Orval ( Zondag 15 oktober 2017).   Bezinning op de overweging. Wij mensen zijn en blijven uitgenodigd om in God te geloven. God dwingt ons niet. Een afgedwongen keuze zegt Hem niets. Hij hoopt op ons ja-woord. Als wij in Hem geloven, als wij op zijn uitnodiging ingaan, vraagt dat een aanpassing van ons leven. Wij moeten onze oude kleren afleggen. Dit is het beeld dat het...

Learn More